Danny en De Derde Dimensie

Soms noem je het dan maar toeval.
Van de week was ik bij mijn huisarts. Een aardige man, die al vanaf mijn vierde mijn huisarts is. Hij heeft altijd uitzonderlijke recepten. Toen ik me bij hem beklaagde dat ik zoveel dacht zei hij eens: “Danny, dat is geen ziekte, dat is een aard- je bent gewoon een filosoof. Die denken veel. Nu ga je boek eens afmaken.”
Deze week vertelde hij heel poëtisch dat roken de nagel aan mijn doodskist was en dat ik maar een afscheidsgedicht moest maken over deze verboden vrucht en dan vooral in acht moest nemen dat Eva ook uit het paradijs gestuurd was.
Hij vertelde ook dat zijn praktijk zou verhuizen naar de Kapel, er een boom van 120 jaar oud in de tuin stond en sprak over de energie die deze boom vast bezat. En dat ervoor gekozen was de begraafplaats voor de broeders zaliger in ere te houden.
Nu heb ik één van die broeders goed gekend en op een of andere manier komt hij toch steeds weer om de hoek van mijn kosmos kijken.Zo was ik eens meegenomen naar een medium door een nog vager figuur dan ikzelf, namelijk een politicus. (Ik word dan automatisch een beetje nors, want er wordt zoveel spirituele shit naar je hoofd gegooid, dat je door de vertroebeling de mist niet eens meer zien kan.)
Na de voorspelbare aanwezigheid van oma en opa, de vrede om me heen enzo, zei het medium: “He, dat is vreemd. Er meldt zich een broeder. Normaal heeft de kerk niet zo veel op met dit soort van spiritualiteit dus dit is bijzonder.” Ik vond het ook vreemd en bijzonder.
Broeder Norbert kwam vroeger elke zondag bij ons thuis. Jarenlang. Een dove broeder, die bij binnenkomst de hond steevast begroette met een welgemeend ´He Rakker, dag jongen´. Mijn vader die genoot van zijn doofheid zei dan altijd zo hard als hij kon, ter vermaak van het overige bezoek: ‘Dag rukker, dag oude geile bok…’ , en glimlachend om ieder zichzelf keken ze elkaar dan aan.
Ikzelf heb altijd getwijfeld aan de doofheid van de broeder en verdacht hem dan ook van heimelijk vermaak. Mijn ouders gingen vaker weg, meestal op zondag. ‘Pas goed op en… maak jij straks koffie voor de broeder, Danny?’ Tegenover me stopte de broeder dan ritueel zijn pijp en begon vervolgens weer over zijn missiewerk in de Congo en de ´zwartjes´ die hem altijd over het water droegen zodat hij droog bleef. Nu wist ik ook gelijk hoe Jezus dat toen gedaan heeft. “Van hem krijg je de spirituele inzichten”, vervolgde het medium. `Norbertus zendt je zijn lieflijke groetjes.” Ik gaf hem maar gelijk de groeten terug en ging toen naar huis. Ik wist in ieder geval nu zeker dat hij niet doof was, als hij me zelfs in de hemel horen kon.Goed, ik dwaal af. Terug naar de dokter, de nagel aan mijn doodskist en zijn uitzicht op de kloostertuin, met daarin ook de rustplaats van broeder Norbertus van Schaijk zaliger.Ik zal mijn laatste verboden vrucht dan ook vrijwillig aan hem afstaan. Hij rookte toch altijd al graag. Toevallig.

(klik HIER voor de bron)